ലോകത്തെ നമ്മൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന വിധം

ലോകത്തെ നമ്മൾ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ചില ചിന്തകൾ.

1. ലോകത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് പാരാമീറ്റർ (യഥാർത്ഥ മൂല്യം) അല്ല, ഒരു സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക് (സാമ്പിളിൽ നിന്നുള്ള കണക്ക്) മാത്രമാണ്

ലോകം ശരിക്കും പ്രവർത്തിക്കുന്ന രീതിയാണ് പാരാമീറ്റർ — അത് മുഴുവനായി അറിയുക വളരെ പ്രയാസമാണ്, ഏതാണ്ട് അസാധ്യമെന്നു തന്നെ പറയാം. അത് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണ വെറുമൊരു സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക് ആണ് — ലോകത്തിൽ നിന്ന് നമ്മൾ കണ്ടിട്ടുള്ള ചെറിയൊരു സാമ്പിളിനെ ആധാരമാക്കിയ ഒരു ഏകദേശ കണക്ക്. നമ്മളിൽ മിക്കവരും വിശ്വാസങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നത് നമ്മുടെ ചുറ്റും നടന്ന ചില സംഭവങ്ങളിൽ നിന്നും സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നും ചുറ്റുമുള്ള ഏതാനും ആളുകളിൽ നിന്നുമാണ്. ലോകം എത്ര വലുതാണെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ സാമ്പിൾ സൈസ് തീരെ ചെറുതാണ്.

അതുകൊണ്ട്, സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ നിന്നു കിട്ടിയ നിഗമനങ്ങൾ ലോകത്തിനു മുഴുവൻ ബാധകമാക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇന്നു നമുക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ കൂടുതൽ രീതികളിൽ ലോകം പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടാകാം. നമ്മൾ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞത്, സാധ്യമായതിന്റെ ചെറിയൊരു അംശം മാത്രം.

2. ലോകത്തെ നമ്മൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന രീതിയാണ് അതിനെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് എന്തു തോന്നുന്നു എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത്

യാഥാർത്ഥ്യം നിഷ്പക്ഷമാണ്; പക്ഷേ അതിനെ നമ്മൾ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു എന്നതാണ് അത് നമ്മളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന വികാരത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. ഒരേ സാഹചര്യത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന രണ്ടുപേർക്ക് തോന്നുന്നത് തീർത്തും വ്യത്യസ്തമാകാം — കാരണം അവർ അതിനെ രണ്ടു രീതിയിലാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ വ്യാഖ്യാനം നമ്മുടെ വികാരങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നു; ആ വികാരങ്ങൾ പിന്നീട് നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളെയും. അങ്ങനെ ഒരു ചങ്ങല രൂപപ്പെടുന്നു:

നമ്മുടെ വ്യാഖ്യാനം → നമ്മുടെ വികാരങ്ങൾ → നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികൾ → നമ്മുടെ ഭാവി അനുഭവങ്ങൾ.

നമുക്ക് എന്തു സംഭവിക്കുന്നു എന്നത് എപ്പോഴും നമ്മുടെ കൈയിലായിരിക്കണമെന്നില്ല; പക്ഷേ അതിനെ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കണം എന്നതിൽ നമുക്ക് കുറച്ചെങ്കിലും പങ്കുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം ആലോചിച്ച്, വിവേകത്തോടെ തിരഞ്ഞെടുക്കുക.

3. ലോകം മുമ്പത്തേക്കാൾ മെച്ചപ്പെട്ട ഇടമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് കരിയറിന്റെ കാര്യത്തിൽ

ഇന്നത്തെ ലോകം, പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കോ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കോ മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ കൂടുതൽ അവസരങ്ങൾ തരുന്നുണ്ടെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. കരിയറിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇത് പ്രത്യേകിച്ചും ശരിയാണ്.

20-ഓ 30-ഓ 50-ഓ വർഷം മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതിനേക്കാൾ, ഇന്ത്യയിലും ഇന്ന് കഴിവിന് കൂടുതൽ അംഗീകാരം കിട്ടുന്നുണ്ടെന്നും മെറിറ്റോക്രസി (കഴിവിനെ ആധാരമാക്കിയ വ്യവസ്ഥ) കൂടുതൽ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നും എനിക്കു തോന്നുന്നു. അവസരങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ കിട്ടുന്നില്ല; മെറിറ്റോക്രസി പൂർണതയിൽ നിന്ന് ഏറെ അകലെയുമാണ്. എന്നിട്ടും, ഇന്നു മുന്നിലുള്ള സാധ്യതകൾ തിരിച്ചറിയേണ്ടതു തന്നെയാണ്.

നമ്മുടെ തൊട്ടുചുറ്റും നമ്മൾ നേരിടുന്ന പരിമിതികൾ വച്ചോ, മുൻതലമുറകളുടെ അനുഭവങ്ങൾ വച്ചോ ലോകത്തെ മുഴുവൻ നമ്മൾ അളക്കരുത്.

നന്ദി.