உலகைப் புரிந்துகொள்ளும் விதம்

நாம் உலகை எப்படிப் புரிந்துகொள்கிறோம் என்பது பற்றி, என் மனதில் ஓடும் சில எண்ணங்கள்.

1. உலகைப் பற்றி நாம் நம்புவது உண்மையான அளவுரு (parameter) அல்ல; வெறும் புள்ளிவிவரம் (statistic) மட்டுமே

உலகம் உண்மையில் எப்படி இயங்குகிறதோ, அதுதான் அளவுரு (parameter). அதை முழுமையாகத் தெரிந்துகொள்வது மிகக் கடினம்; கிட்டத்தட்ட முடியாத காரியம். உலகம் இப்படித்தான் இயங்குகிறது என்று நாம் புரிந்து வைத்திருப்பது வெறும் புள்ளிவிவரம் (statistic) — உலகில் நாம் பார்த்த ஒரு சிறிய மாதிரியை (sample) வைத்துப் போட்ட ஒரு மதிப்பீடு. நம்மில் பெரும்பாலானோர், நாமே கேட்ட சில கதைகள், நம் சொந்த அனுபவங்கள், நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் ஒரு சில மனிதர்கள் — இவற்றை வைத்தே நம் நம்பிக்கைகளை அமைத்துக்கொள்கிறோம். உலகம் எவ்வளவு பெரியது என்று பார்த்தால், நம் மாதிரி எவ்வளவு சின்னது!

அதனால், நம் சொந்த வாழ்க்கையில் கண்டதை வைத்து, உலகம் முழுவதற்கும் ஒரு முடிவு கட்டிவிடுவதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும். இப்போது நம்மால் கற்பனை செய்ய முடிவதைவிட, இன்னும் எத்தனையோ வழிகளில் உலகம் இயங்கக்கூடும். நாம் அனுபவித்தது, நடக்கக்கூடியவற்றில் ஒரு சிறு துளி மட்டுமே.

2. உலகை நாம் புரிந்துகொள்ளும் விதமே, அதைப் பற்றி நாம் எப்படி உணர்கிறோம் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது

நடப்பது நடுநிலையானது; ஆனால் அதை நாம் எப்படிப் புரிந்துகொள்கிறோமோ, அதுதான் நம் மனதில் என்ன உணர்வாக மாறுகிறது என்பதை முடிவு செய்கிறது. இரண்டு பேர் ஒரே சூழ்நிலையைச் சந்தித்தாலும், அதை வெவ்வேறு விதமாகப் புரிந்துகொள்வதால், இருவரும் முற்றிலும் வேறு வேறு விதமாக உணரலாம்.

நம் புரிதல் நம் உணர்வுகளைப் பாதிக்கிறது; அந்த உணர்வுகள், அடுத்து நாம் செய்வதைப் பாதிக்கின்றன. இப்படி ஒரு சங்கிலி உருவாகிறது:

நம் புரிதல் → நம் உணர்வுகள் → நம் செயல்கள் → நம் எதிர்கால அனுபவங்கள்.

நமக்கு என்ன நடக்கிறது என்பதை எப்போதும் நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போகலாம்; ஆனால் அதை எப்படிப் புரிந்துகொள்கிறோம் என்பதில் நம் கையிலும் கொஞ்சம் இருக்கிறது. அதனால், உங்கள் புரிதலை யோசித்துத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

3. உலகம் முன்பைவிட இப்போது நல்ல இடம், அதுவும் வேலை, தொழில் வாய்ப்புகளைப் பொறுத்தவரை

பல பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு, நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததைவிட, இன்றைய உலகம் எவ்வளவோ அதிக வாய்ப்புகளைத் தருகிறது என்று நான் நம்புகிறேன். வேலை, தொழில் என்று பார்த்தால் இது இன்னும் உண்மை.

இந்தியாவிலும், 20, 30, 50 வருடங்களுக்கு முன்பு இருந்ததைவிட, இப்போது திறமைக்கு அதிக அங்கீகாரம் கிடைக்கிறது; திறமையை வைத்தே முன்னேறும் முறையை (meritocracy) மக்கள் இன்னும் அதிகமாகக் கொண்டாடுகிறார்கள் என்று நான் உணர்கிறேன். வாய்ப்புகள் எல்லோருக்கும் சமமாகக் கிடைப்பதில்லை; திறமையை வைத்து முன்னேறும் முறையும் முழுமையாக இருப்பதற்கு இன்னும் வெகுதூரம் போக வேண்டும். இருந்தாலும், இன்று நம் முன் இருக்கும் வாய்ப்புகளை நாம் மதித்துப் பார்க்கத்தான் வேண்டும்.

நம்மைச் சுற்றி நாம் சந்திக்கும் தடைகளை வைத்தோ, நமக்கு முந்தைய தலைமுறைகளின் அனுபவங்களை வைத்தோ, உலகம் முழுவதையும் எடை போட்டுவிடக் கூடாது.

நன்றி.