ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ
ನನ್ನ ಕೆಲವು ಯೋಚನೆಗಳು: ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸ್ಯಾಂಪಲ್‌ನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಂದಾಜು ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ, ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ನಡೆಯನ್ನೂ ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಕಾಲ ಹೆಚ್ಚು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಜಗತ್ತನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಯೋಚನೆಗಳು.
1. ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ನಂಬುವುದು ಒಂದು ಸ್ಟ್ಯಾಟಿಸ್ಟಿಕ್ (ಸ್ಯಾಂಪಲ್‌ನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಂದಾಜು) ಮಾತ್ರ, ಪ್ಯಾರಾಮೀಟರ್ (ನಿಜವಾದ ಮೌಲ್ಯ) ಅಲ್ಲ
ಜಗತ್ತು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ಪ್ಯಾರಾಮೀಟರ್; ಅದನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ, ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಅಸಾಧ್ಯ. ಅದು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಒಂದು ಸ್ಟ್ಯಾಟಿಸ್ಟಿಕ್ ಅಷ್ಟೇ: ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ಚಿಕ್ಕ ಭಾಗವನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೋ, ಆ ಸೀಮಿತ ಸ್ಯಾಂಪಲ್‌ನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಂದಾಜು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು, ನಮ್ಮದೇ ಅನುಭವಗಳು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಜನರಿಂದ. ಜಗತ್ತು ಎಷ್ಟು ವಿಶಾಲ ಎಂದು ನೋಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಸೈಜ್ ತೀರಾ ಚಿಕ್ಕದು.
ಹಾಗಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬದುಕಿನಿಂದ ಬಂದ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವಾಗ ನಾವು ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಬೇಕು. ನಾವು ಈಗ ಊಹಿಸಬಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ನಡೆಯುತ್ತಿರಬಹುದು. ನಾವು ಕಂಡಿರುವುದು, ಸಾಧ್ಯವಿರುವುದರ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತುಣುಕು ಮಾತ್ರ.
2. ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ
ವಾಸ್ತವ ತಟಸ್ಥ; ಆದರೆ ಆ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದೇ, ಅದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇಬ್ಬರು ಒಂದೇ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಅವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೇರೆ ರೀತಿ ಅನಿಸಬಹುದು.
ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ; ಆ ಭಾವನೆಗಳು, ಮುಂದೆ ನಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಸರಪಳಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ:
ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ → ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು → ನಮ್ಮ ನಡೆ → ಮುಂದೆ ನಮಗಾಗುವ ಅನುಭವಗಳು.
ನಮಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಡಿತ ಇದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ನೀವು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
3. ಜಗತ್ತು ಹಿಂದೆಗಿಂತ ಈಗ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ
ದಶಕಗಳ, ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತು ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಂತೂ ಇದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ನಿಜ.
20, 30 ಅಥವಾ 50 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಇಂದು ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮನ್ನಣೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ, ಅರ್ಹತೆಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು (ಮೆರಿಟೋಕ್ರಸಿ) ಹೆಚ್ಚು ಸಂಭ್ರಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಕಾಶಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮನಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಮೆರಿಟೋಕ್ರಸಿ ಇನ್ನೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ತುಂಬಾ ದೂರ ಇದೆ. ಆದರೂ, ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದಂಥವು.
ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನಾವು ಎದುರಿಸುವ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಥವಾ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನವರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾವು ಅಳೆಯಬಾರದು.
ಧನ್ಯವಾದಗಳು.
